Blog

O co chodzi z tą budową? Dlaczego warto pomyśleć o własnej hali.

Przedsiębiorcy coraz częściej decydują się na wybudowanie własnych obiektów pod prowadzenie swojej działalności. Zwiększone zainteresowanie tematem wynika z mnogości dostępnych programów wsparcia biznesu czy dotacji, ale nie tylko...

 

Ceny wynajmu powierzchni magazynowej w Polsce wahają się od 8-30 PLN/m2, w zależności od standardu budynku i lokalizacji. Zakładając średnio 19 PLN/m2 w magazynie o powierzchni 850m2 otrzymujemy 16.150 PLN netto miesięcznej opłaty za wynajem. Zatem w skali roku 193.800 PLN netto. Biorąc pod uwagę wynajem długoterminowy, np. na 10 lat, z 16.000 PLN miesięcznie powstaje kwota niespełna 2 mln PLN. Oczywiście są to koszty prowadzenia działalności, jednak podjęcie odpowiedniej decyzji na etapie wyboru siedziby, może w przyszłości znacznie przyczynić się do wzrostu wartości aktywów przedsiębiorstwa.

 

 

Nowoczesna technologia budowy hal – szczególnie stalowych – zapewnia relatywnie szybkie powstanie konstrukcji, której izolacyjność bez problemu mogłaby równać się ze ścianami murowanymi. Postęp technologii sprawił, że obecnie najdłużej trwającymi elementami całego procesu realizacji są otrzymanie pozwolenia na budowę oraz finansowania. O ile producenci hal są w stanie dokładnie określić ile trwa prefabrykacja części, ich transport na miejsce budowy oraz montaż, tak sprawy administracyjne są często kwestią trudną do określenia. Na etapie uzyskania pozwolenia na budowę istotne jest zaangażowanie w sprawę Inwestora planującego całe przedsięwzięcie. Jednym z kluczowych elementów aplikacji o wydanie pozwolenia jest złożenie w Urzędzie Gminy kompletu wymaganych dokumentów – których skompletowanie również trwa. Producenci hal przyznają jednogłośnie, że gmina, gminie nie równa i mimo urzędowo określonych przedziałów czasowych, na poszczególne procedury, wydanie pozwolenia może trwać od kilku miesięcy nawet do ponad roku.

 

Obecnie istnieje wiele programów wsparcia biznesu, dzięki którym Inwestorzy mogą starać się o dofinansowanie na planowane inwestycje. W przypadku, gdy nie ma takiej możliwości, pozostają inne metody wsparcia finansowego. Banki czy towarzystwa leasingowe chętnie wspierają tego typu przedsięwzięcia. Należy jednak pamiętać, że każdy z podmiotów finansujących ma ściśle określone zasady współpracy i nie wszystkie projekty mogą się kwalifikować. Mowa tu głównie o wartości inwestycji oraz o wielkości procentowej wkładu własnego. Niezawodnym sposobem na dobranie idealnego sposobu finansowania jest kontakt z kilkoma przedstawicielami placówek, do których wymagań kwalifikuje się dana inwestycja. Aby bank mógł określić warunki współpracy, zwykle potrzebna jest historia finansowa przedsiębiorstwa z ostatnich dwóch lat. Oferty stworzone na podstawie ogólnych danych mogą nie być rzetelne.

 

Analogicznie postępują producenci hal. Tylko praca na konkretnych parametrach, pozwala dokładnie wycenić daną budowlę. Rzadko zdarza się, że prezentowane są cenniki gotowych domów- a jeśli tak to dotyczą one tylko i wyłącznie prezentowanej realizacji. Takie cenniki tworzone są głównie w celach informacyjnych. Ich główną wadą jest to, że wiele osób stosuje pewne przeliczniki np. dom o połowę mniejszej powierzchni w takim wykończeniu będzie kosztował dokładnie połowę mniej. Niestety nie działa to w ten sposób. Każda zmiana regularnych parametrów będzie miała wpływ na ostateczny koszt inwestycji. Dokładnie ta sama zależność dotyczy hal. Każdy element wykończenia – rodzaj posadzki, wielkość części biurowej, wystawowej, socjalnej czy też przeszklenia witryny itd., będą miały istotny wpływ na ostateczną cenę. Każda wprowadzona modyfikacja może podnieść lub obniżyć wartość inwestycji. Planując budowę „Domu dla swojego biznesu”, warto uzbroić się w cierpliwość i poprosić o wycenę doświadczonego producenta hal, który oprócz dokładnej wyceny może doradzić, gdzie warto szukać oszczędności, a gdzie jest to niemożliwe. Rozwój technologii i standardu usług zdecydowanie sprzyja przedsiębiorcom.

 

Dostęp do wiedzy specjalistów jest coraz łatwiejszy, ich usługi – takie jak np. symulacja kredytowa lub wycena hali - są zwykle bezpłatne, a wiedza zdobyta w ten sposób może okazać się nieoceniona.

 

Autor: Julia Njoga

Siedem sposobów na znalezienie idealnej siedziby firmy.

 

Każda firma prędzej, czy później staje przed problemem wyboru nowej siedziby. Poniżej przedstawiamy siedem prostych kroków, które ułatwią ten proces każdemu przedsiębiorcy:

 

1. Określenie swoich potrzeb – należy zwrócić uwagę na to czego nasza firma potrzebuje, biorąc pod uwagę ilość zatrudnionych osób, ich stanowiska (pracownicy biura, magazynu, kierowcy itp), ilość i rodzaj składowanego towaru oraz warunków przechowywania tego towaru.

2. Analiza dotychczasowej siedziby – warto zwrócić uwagę na powód,dla którego musimy zmienić adres. Jeżeli dotychczasowa siedziba była idealna pod względem wszystkich parametrów, to mamy gotowy model nieruchomości do odszukania. Analogicznie można postąpić, gdy w dotychczasowym miejscu nieodpowiednie są tylko poszczególne parametry. Np. Powierzchnia magazynu.

3. Decyzja odnośnie formy własności – wiele aspektów determinuje ten wybór, głównie są to koszty i czas budowy. W praktyce jednak często okazuje się, że poszukiwanie „idealnego” obiektu na wynajem trwa kilka do kilkunastu miesięcy, a więc tyle ile wybudowanie nowego budynku wraz z postępowaniem administracyjnym. Takie rozwiązanie ma najlepsze zastosowanie w przypadku firm, które poszukują rozwiązania na wiele lat. Warto jest zwrócić się do producentów hal z prośbą o dokonania wyceny interesującej nas konstrukcji oraz do banku, aby została stworzona symulacja kredytowa. Takie usługi są zwykle bezpłatne, a wnioski z nich mogą okazać się niezwykle pouczające.

4. Poszukiwanie siedziby samodzielnie, czy przez wyspecjalizowane podmioty? – nie ulega wątpliwości, że poszukiwanie odpowiedniej nieruchomości jest czasochłonne. Często już w fazie negocjacji okazuje się, że pewne elementy, które nie zostały wyjaśnione na samym początku, uniemożliwiają zawarcie transakcji. Zlecenie poszukiwań na zewnątrz, coraz rzadziej wiąże się z kosztami ze strony poszukującego. Ponadto pracownicy takich biur doskonale wiedzą na co zwrócić uwagę podczas prezentacji obiektów oraz jak dokonywać wstępnej selekcji. Zwykle posiadana baza danych obiektów na danym terenie pomaga na wstępie ustalić, czy na danym obszarze może występować nieruchomość o zadanych parametrach. W konsekwencji poszukujący oszczędza czas i nakłady przeznaczone na samodzielne poszukiwania.

5. Jeśli biuro to jedno czy wiele? - wiele osób słysząc słowo „wyłączność” rezygnuje z usług danego biura nieruchomości. Panuje przekonanie, że im więcej osób wie, tym szybciej „coś się znajdzie”. W praktyce wygląda to nieco inaczej. Na każdym obszarze znajduje się ściśle określona ilość budynków o wskazanych przez poszukującego parametrach. Nagłe zainteresowanie określonym obiektem może wywołać zamieszanie na lokalnym rynku. W konsekwencji właściciel obiektu, którym nagle wiele osób się zainteresowało, może zdecydować o podwyższeniu ceny lub nie być skory do negocjacji.

6. Możliwość dostosowania obiektu – często zdarza się, że właściciele nieruchomości oferują dostosowanie obiektów do potrzeb przyszłego najemcy. W zależności od nakładu prac może to leżeć zupełnie po stronie właściciela lub koszty mogą zostać podzielone i rozliczone w czynszu. Warto więc sprawdzić taką możliwość. Dotyczy to głównie obiektów w nieco gorszym stanie, ceny najmu są atrakcyjne, a zmiany jakich należy dokonać często są kosmetyczne – np. odmalowanie biura czy wstawienie dodatkowej bramy.

7. Umowa najmu / sprzedaży – kwestia umowy pojawia się, gdy wybór odnośnie lokalizacji zostanie już dokonany. Bez względu na to jak jest napisana, warto oddać ją do konsultacji z prawnikiem. Na szczególną uwagę zasługują tu zapisy odnośnie kaucji, okresu wypowiedzenia, terminów płatności czy też adaptacji nieruchomości i dodatkowych kosztów.

Bez względu na parametry poszukiwanego obiektu, proces poszukiwania siedziby jest złożonym procesem, który wymaga dużego zaangażowania od poszukującego. W miarę możliwości należy podejść do tego zagadnienia bez pośpiechu, aby dokonany wybór mógł przyczynić się do rozwoju firmy.

 

Transport morski w Polsce

Transport morski jest jednym z najstarszych sposobów transportowania ładunków , który nie stracił swej aktualności w dzisiejszych czasach. Ze wszystkich istniejących w starożytności środków dostarczania towarów, tylko statki nadal funkcjonują na morskich i rzecznych szlakach całego światu.

Transportowanie ładunków transportem morskim.

Cechy charakterystyczne:
Bez względu na szybki postęp technologiczny, transport morski skutecznie zajmuje jedną z pierwszych pozycji na rynku przewozów w porównywaniu z takimi rodzajami transportowania jak transport kolejowy lub lotniczy. Zapotrzebowanie na statki różnego typu potwierdzają następujące fakty:
• Transportowanie morskie różnego typu towarów i surowca w ogólnym światowym obrocie ładunków zajmuje więcej niż 60%
• Transport morski bez przesady można określić jako jeden z najlepszych sposobów przewozu transkontynentalnego do dominujących krajów. Na przykład, tego typu transportowanie w Stanach Zjednoczonych stanowi 90% wszystkich przewozów, a w Japonii i w wielkiej Brytanii jeszcze więcej - 98%
• Transport ładunków drogą morską jest jedyną opcją dostawy towarów na niektóre tereny;
• Transportowanie morskie może być wykorzystywane dla wszystkich typów ładunków - płynnych, sypkich, , kruchych, twardych i towarów, które wymagają dotrzymania szczególnych warunków podczas przemieszczania się. Dla tych celów został opracowany specjalistyczny transport morski - barkowce, tankowce, chłodniowce LO - RO, RO - RO (To typy jednostek towarowych, przystosowanych do przewożenia ładunków tocznych i pojazdów - samochodów osobowych (Polski eksport do Meksyku - branża motoryzacyjna) czy ciężarówek) i tak dalej;
• Średnia odległość transportu morskiego jest znacznie wyższa, niż w przypadku innych rodzajów transportu. Dziś wynosi ona około 3,5 tys. km.

 

Wady i zalety transportu morskiego

Główne zalety przemieszczania ładunków statkami morskich:
- W porównaniu z transportem lotniczym, kolejowym i samochodowym transport morski wyróżnia się niskim kosztem.
- Żaden inny rodzaj transportu nie może porównać się z morskim względem ładowności i pojemności towarów transportowanych
- Według statystyki, transport morski wyróżnia się najniższym procentem utraty lub uszkodzenia ładunku w wyniku wypadków lub katastrof naturalnych (od 1 do 1,5%).
- Unifikowane normy prawne. Morskie transportowanie ładunków reguluje się Ateńską i Brukselską konwencją.


Wady transportu morskiego:
- transport morski wyróżnia się najniższą szybkością przewozów. Przy czym znaczną rolę odgrywa tutaj nie prędkość statków, lecz czas poświęcany na przeładunki w portach;
- Technologicznie i logistycznie skomplikowany proces załadunku/rozładunku;
- Wysoki stopień zależności od pogody i warunków klimatycznych. Transportowanie morski może mocno spowolnić się albo nawet wstrzymywać się pod wpływem czynników naturalnych.

 

Rodzaje żeglugi

Statek może wykonywać żeglugę liniową, trampową, kabotażową lub wahadłowa.
Żegluga liniowa - rodzaj morskich przewozów między pewnymi portami według pewnego rozkładu rejsów;
Żegluga trampowa - nieregularne transportowania morskie, które są realizowane bez stałego rozkładu rejsów oraz określonego harmonogramu, wynikające z aktualnego zapotrzebowania rynku przewozowego;
Żegluga kabotażowa - to żegluga pomiędzy portami tego samego państwa;
Żegluga wahadłowa - to forma żeglugi odbywająca się wyłącznie między dwoma konkretnymi portami lub przystaniami;

 

Transport rzeczny i morski w Polsce

Na terytorium Polski znajduje się około 3980 km dróg wodnych, z których 1.930 km spełnia normy międzynarodowe. Są to następujące szlaki:


E 30 – ze Sztokholmu przez Bałtyk i Odrą do Bratysławy
E 40 – z Bałtyku Wisłą na Morze Czarne
E 70 – z Antwerpii (Belgia) do Kłajpedy (Litwa).


Transport morski w Polsce wykonuje znaczną część międzynarodowych przewozów ładunków. Transport rzeczny wykorzystuje różnego typu kanały i żeglowne rzeki Odry i Wisły. Dobre warunki do żeglugi dostępne są na Odrze, w dolnej części Wisły i Warcie, a także na wodach w okolicy Szczecina, Gdańska i Warszawy. Najczęściej drogą wodną przewozi się piasek, żwir, węgiel, rudy metalowe i nawozy. Podstawowe porty handlowe - to Gdańsk, Gdynia, Kołobrzeg, Szczecin i Świnoujście.

 

 

Autor: Ruslana Sira

Czy warto poszukiwać siedziby przedsiębiorstwa samodzielnie?

 

Każde istniejące przedsiębiorstwo musi mieć swoją siedzibę – chociażby ze względów prawnych. Nie ma to znaczenia, czy jest to fabryka zatrudniająca setki osób, czy jednoosobowa działalność gospodarcza, prowadzona zza biurka w mieszkaniu. Rzadko też zdarza się, że firmy przez cały okres swojej działalności mogą zajmować ten sam lokal.

Moment przeprowadzki jest zwykle obciążający dla przedsiębiorców. Często zdarza się tak, że mimo długiego okresu wypowiedzenia w dotychczasowym lokalu, przedsiębiorcy zwlekają z poszukiwaniami do ostatniej chwili, traktując ten proces jako łatwy i szybki.

Każdy obiekt: magazyn, plac, grunt może zostać opisany ponad setką różnych parametrów. Począwszy od podstawowych jak wymiary, wysokość czy piętro na którym się znajduje, kończąc na rodzaju bram, kontroli temperatury czy typem ogrzewania. Każdy z tych parametrów jest istotny z punktu widzenia Inwestora, a im bardziej wrażliwy towar, tym więcej wytycznych odnośnie budynku, musi zostać spełnionych.

Zwykle firmy poszukują nowej siedziby w związku z rozwojem. Jako wytycznych używają parametrów obecnie zajmowanego lokalu. Zmianie ulega powierzchnia i ewentualny dostęp do magazynu, lub w przypadku uruchomienia kolejnego oddziały firmy, Inwestorzy poszukują kopii dotychczasowej siedziby. Wzorując się na istniejącym już miejscu, które było przez lata dostosowywane zgodnie z potrzebami przedsiębiorcy, otrzymujemy często niezwykle dokładną listę wymagań. Właściciele firm, lub pracownicy odpowiedzialni za znalezienie nowej siedziby mają trudne zadanie – gdyż znalezienie kopii tego co już istnieje jest niemal niemożliwe.

W takim przypadku logiczne wydaje się zwrócenie o pomoc do firm, które zajmują się obrotem nieruchomości. Najlepszym wyborem, jest zdecydowanie się na pomoc podmiotu, który specjalizuje się zagadnieniem nieruchomości komercyjnych. Firmy posiadają swoje rozbudowane bazy danych,pracownicy niemal od razu są w stanie określić, czy znalezienie budynku spełniającego zadane parametry, jest możliwe na wybranym terenie. Tylko w przypadku jednego na sto zapytań, udaje się dopasować obiekt idealnie odpowiadający wymaganiom klienta. Pozostałe obiekty często odbiegają jednym bądź dwoma parametrami. W takim przypadku również pomocny może okazać się udział wyspecjalizowanego podmiotu pośredniczącego. Dzięki utrzymanej relacji z właścicielem obiektu, możliwe jest podjęcie negocjacji. Wielu właścicieli jest w stanie na własny koszt całkowicie dostosować obiekt do wymagań klienta – wszystko zależy od okresu potencjalnego najmu. Dzięki takim działaniom, klienci mogą zdecydować się na wybór miejsca, którego nie braliby pod uwagę, w trakcie samodzielnych poszukiwań.


Przedsiębiorcy mogą obawiać się, że powierzenie tak odpowiedzialnego zadania jak poszukiwanie nowej siedziby na zewnątrz, może być ryzykowne. Należy jednak pamiętać, że podmioty, które się tym zajmują, świadczą usługę i w ich interesie jest, aby cały proces został wykonany jak najbardziej profesjonalnie. Dzięki szczegółowemu wywiadowi odnośnie poszukiwanych parametrów budowli, możliwe jest wykonanie eliminacji niepasujących lokalizacji jeszcze z pozycji biurka. W ostateczności klient może zostać wysłany w dwa lub trzy miejsca, które są najbliższe jego oczekiwaniom, oszczędzony dzięki temu czas, może spożytkować na rozwój swojej specjalizacji.

Co oznacza „klasa A” w obiektach magazynowych?


Zazwyczaj przedsiębiorstwa handlowe lub produkcyjne, które nie posiadają własnych obiektów magazynowych spotykają się z problemem znalezienia miejsca, w którym będą oni przechowywać swoje dobra. Mniejszym firmom, które funkcjonują w dziedzinie gospodarczo-handlowej, po prostu nie opłaca się kupować nieruchomości na własność i zajmować się wszystkimi procesami magazynowymi samodzielnie, dlatego korzystają one z usług wynajmu powierzchni magazynowych.
W porównaniu z rynkiem nieruchomości biurowej, na rynku obiektów magazynowych do niedawna nie istniała jedna klasyfikacji, przyjęta przez deweloperów oraz operatorów logistycznych. Na dzień dzisiejszy, w praktyce międzynarodowej pomieszczenia magazynowe dzielimy na cztery główne klasy – A, B, C, D
Ta klasyfikacja uwzględnia cały szereg różnych parametrów, takich jak poziom rozwinięcia infrastruktury (jakość dróg dojazdowych, możliwość manewrowania dla ciężarowego transportu samochodowego, obecność pętli transportu kolejowego itp.), techniczną charakterystykę pomieszczenia magazynowego, ofertę usług serwisowych (odpowiedzialne przechowywanie towaru, ochrona budowli i terytorium itp.).

 

 


Klasa A

Klasą A obiektów magazynowych nazywamy pomieszczenia, które były zbudowane specjalnie dla prowadzenia działalności magazynowej. Dla magazynów tej klasy są pewne wymogi co do materiałów budowlanych, wysokości sufitów, itp. Ważnym też jest obecność przestrzeni, którą można zagospodarować na potrzeby biurowe (od 5 do 10% całej powierzchni), itp. Wewnętrzny obszar pomieszczenia magazynowego powinien być adaptowany pod konkretny rodzaj towaru, który jest przechowywany.
W przypadku A klasy, warunkiem koniecznym jest dogodność dla transportowania towarów: obecność gałęzi kolejowej, bliskość do głównych magistrali (magazyn klasy A musi znajdować się w pobliżu autostrady lub drogi ekspresowej, w odległości nieprzekraczającej 5-10 km.) . Dodatkowo magazyn musi być wyposażony we współczesny system ochronny i przeciwpożarowy, posiadać dobre oświetlenie (min. 150 lux, i np. oświetlenie LED, które zaczyna być niezbędnym elementem budynków klasy A) i system tryskaczy. Oprócz tego, ważnym elementem jest ilość bram załadunkowych (min. 1 szt./ 1.000 mkw.) oraz bram wjazdowych z poziomu „0” (min. 1 szt./ 5.000 mkw.) . Z reguły, w budynkach klasy A jest możliwa regulacja temperatury, wilgotności i oświetlenia wewnątrz magazynu, w zależności od rodzaju przechowywanego towaru.

 

Przykładowe parametry magazynów klasy A

Pomieszczenia magazynowe klasy „ A” – to parterowe budowle z metalowych albo wielowarstwowych (sandwich-structured composite) konstrukcji. Są zbudowane specjalnie pod magazynowanie towarów. Wysokość minimalna sufitów wynosi nie mniej niż 10m , co pozwala zorganizować wielopoziomowe przechowywanie różnego typu ładunków. Maksymalna głębokość pomieszczenia wynosi do ok. 75m. Minimalna nośność posadzki – 5 t/ mkw. Najbardziej pożądana siatka słupów to 12 m x 24 m lub 12 m x 22,5 m.
Standardowo, umowa najmu na powierzchnie magazynową klasy A zawierana jest naminimum 3 lata. Cena zazwyczaj wyrażana jest w Euro za jeden metr kwadratowy na miesiąc, natomiast opłata eksploatacyjna jest ustalana proporcjonalnie do zajmowanej powierzchni.

 




Autor: Ruslana Sira

Co oznacza „klasa B” obiektów magazynowych?


Do lat 90. XX wieku w Polsce dominował trend budowania obiektów o ciężkiej konstrukcji stalowo-betonowej lub ceglanej. Metoda wysokiego składowania nie była jeszcze wykorzystywana, zatem wysokości takich budowli wahają się między 3 a 7 metrami wysokości. Obiekty te mają zwykle posadzki z wylewki betonowej oraz ręcznie obsługiwane bramy. Dostęp do budynków zwykle jest możliwy z poziomu „0”, choć zdarzają się obiekty wielokondygnacyjne, zwykle pozostałe po dużych fabrykach. Rzadko występują rampy, nie występują doki rozładunkowe. Takie obiekty zwykle zlokalizowane są w obrębie miast, w dzielnicach przemysłowych. Ich główną zaletą jest niska cena w stosunku do lokalizacji, jednak wielu przedsiębiorców przez narzucone odgórnie standardy nie może umiejscowić tam swojej siedziby.

 

Dane z 2004 roku wskazywały na to, że w Polsce istnieje ok. 8 mln m2 powierzchni klasyfikowanej jako klasa „A” oraz aż 60 mln m2 powierzchni klasyfikowanej jako klasa „B”.

 

Przykładowy magazyn klasy B

 

Budynki klasy „B” to obiekty istniejące, których przeznaczenie zostało zmienione przynajmniej raz w taki sposób, aby dostosować je do istniejących wymagań logistycznych. W zależności od tego jakim kapitałem dysponuje właściciel obiektu, istnieje wiele wariantów modyfikacji. Żeby budynek był dopuszczony do użytku istotne jest przede wszystkim dostosowanie go do stale aktualizowanych wymogów bezpieczeństwa. Stąd np. normy bezpieczeństwa przeciwpożarowego są wprowadzane na bieżąco, gdyż w innym przypadku budynek nie zostałby dopuszczony do użytku. Dalsze możliwości przebudowy zależą od właściciela obiektu. Część remontów jest przeprowadzana przed pojawieniem się najemcy. W tym przypadku istnieje jednak ryzyko, że pojawi się klient, który będzie potrzebował dodatkowych modyfikacji. Dysponenci wolą zatem wykonywać remonty swoich obiektów dopiero, gdy znajdzie się potencjalny najemca, który dokładnie określi swoje wymagania odnośnie przyszłej siedziby.

Koszt wprowadzonych uzależniony jest od branży, która planuje zainstalować swoją siedzibę w danym obiekcie. Ilość oraz koszt modyfikacji będzie wprost proporcjonalna do wymagań postawionych przez klienta. Poniesione koszty zwracają się wraz z podniesieniem standardu budynku.

 

Koszty, jakie właściciel budynku istniejącego musi ponieść w związku z jego remontem wpływają później na cenę, za jaką wynajmowany jest metr kwadratowy obiektu. Remonty wykonywane są zwykle z myślą o konkretnej branży, jaka ma 
w przyszłości zajmować powierzchnię obiektu. Modernizacje wykonywane są zgodnie z obowiązującymi przepisami, najczęściej właściciele obiektów decydują się na dostosowanie budynków zgodnie z wymaganiami konkretnego klienta. Po zakończonej współpracy właściciele obiektów posiadających określony standard mogą dostosować cenę odpowiednią do panujących w obiekcie warunków.

 

 

Wykaz przykładowych branży wraz z ceną za wynajem metra kwadratowego o standardzie odpowiadającym określonej branży

(dane z woj. lubelskiego dotyczące rynku wtórnego)

 

 


W zaprezentowanych w tabeli danych widoczne jest przełożenie ilości wymagań jakie musi spełniać obiekt do ceny za wynajem metra kwadratowego takiej powierzchni. Wysokość ceny wynika min. z użycia nowoczesnych technologii jakie muszą być użyte w przypadku branży farmaceutycznej czy spożywczej. W tym przypadku istotna jest automatyczna kontrola temperatury, wilgotności czy czystości powietrza (pył). Towary mniej narażone na oddziaływanie czynników zewnętrznych jak np. gwałtowny spadek temperatury, mogą być składowane w magazynach o znacznie niższym standardzie. Najtańszym rozwiązaniem jest najem placu. W tym przypadku najemcami są reprezentanci branży, które handlują towarem odpornym na działanie warunków atmosferycznych np. złom czy niektóre materiały budowlane.

 

 

Autor: Julia Tomasiak

Rodzaje instalacji oraz wyposażenie hal magazynowych

Instalacje w magazynach

Do odpowiedniego funkcjonowania magazynu i prawidłowych warunków przechowywania towarów niezbędne są odpowiedniego rodzaju instalacje, mianowicie:
- instalacje oświetleniowe,
- instalacje wodno-kanalizacyjne,
- instalacje klimatyzacyjne,
- instalacje przeciwpożarowe.

Wszystkie systemy instalacyjne, które są w magazynie powinny być zakładane zgodnie z odpowiednimi normami oraz przepisami dotyczącymi warunków przestrzennofunkcjonalnych. Powinno mieć się również na uwadze rodzaj składowanych w nim towarów oraz wyposażenie technologiczne magazynu.


Instalacje oświetleniowe

Odpowiednie oświetlenie stanowisk pracy stanowi istotny wpływ na bezpieczeństwo i wydajność pracy w magazynie. Do prawidłowego oświetlenia należy światło dzienne (naturalne), jak i elektryczne (sztuczne). Oświetlenie naturalne musi być wspomagane oświetleniem sztucznym. Ze światła dziennego nie należy rezygnować całkowicie ze względu na jego pozytywny wpływ na stan psychofizyczny pracujących w nim ludzi. Trzeba jednak pamiętać, aby nie wpływało ono niekorzystnie na elementy w nim przechowywane. Światło dzienne, które dostaje się do magazynu przez okna i świetliki, może być stosowane w strefie przyjęć i wydań. Towary w strefie wydań bywają krótko, więc promienie słoneczne nie powinny mieć wpływu na cechy jakościowe tych towarów. Natomiast w strefie składowania towary przebywają długo, więc takie promieni mogą mieć ujemny wpływ na towary. Mogą powodować wysuszanie, nagrzewanie, naświetlanie lub sprzyjać rozwojowi niekorzystnych reakcji chemicznych, bądź rozwojowi bakterii. Oświetlenie wnętrz światłem elektrycznym określa norma PN-84/E-02033. Pomieszczenia przyjęć i wydań, gdzie są wykonywane czynności takie jak: pakowanie, rozpakowywanie, przyjęcia, wydania towaru, ważenie, odczytywania symboli. Lampy powinno umieszczone być u góry hali, tak aby światło z nich padające było rozproszone, nie powodujące powstawania cieni. Oświetlenie światłem sztucznym strefy składowania polega na prawidłowym oświetleniu korytarzy międzyregałowych, przy których pracują między innymi operatorzy wózków widłowych. Korytarze te winny mieć lampy umieszczone w górnej części strefy składowania powodując równomierne oświetlenie przestrzenie korytarza międzyregałowego.



Instalacje wodno-kanalizacyjne

Instalacje wodno-kanalizacyjne w magazynie muszą spełniać wymagania wynikające z zapotrzebowania na wodę i odprowadzenie ścieków dla celów: - sanitarno-higienicznych, - instalacji przeciwpożarowych, - działalności gospodarczej i pomocniczej.
Wymagania w zakresie instalacji wodno-kanalizacyjnych dla pomieszczeń sanitarno-higienicznych w magazynie, do których zalicza się umywalnie, natryski, łazienki, łaźnie, szatnie, przebieralnie. Wymagania dotyczące instalacji przeciwpożarowych w magazynie reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych, w sprawie szczegółowych zasad przeciwpożarowego zaopatrzenia na wodę. Działalność gospodarcza rozumiana jest jako działalność związana ze zmywaniem wodą dróg wewnętrznych, placów postojowych, podlewaniem zieleni. Należy zatem przewidzieć dodatkowe punkty czerpania wody oraz zabezpieczyć odbiór ścieków.



Centrale klimatyzacyjne

Centrale klimatyzacyjne są to urządzenia wykonujące obróbkę powietrza. Budowane są z myślą do instalowania zewnętrznego i wewnętrznego. Montuje się je do systemu sieci kanałów, którymi obrobione powietrze jest doprowadzane do góry. Wersje do instalowania wewnętrznego są przystosowane do podwieszenia mocowanego do konstrukcji dachu lub do ustawienia na podłodze. Wersje do instalacji zewnętrznej są przystosowane do mocowania na podstawie dachowej. Centrale klimatyzacyjne, wraz z siecią kanałów rozprowadzających przetworzone powietrze o odpowiednich parametrach, są stosowane najczęściej w magazynach, w których składowane towary charakteryzują jednakowe lub zbliżone parametry mikroklimatu w całej przestrzeni składowej. Centrale klimatyzacyjne są sterowane automatycznie za pomocą sieci czujek zainstalowanych w określonych punktach magazynu. Przekazują one sygnały w zakresie zachowania ustalonych parametrów powietrza przestrzeni magazynowej i powodują włączenie lub wyłączenie pracy poszczególnych sekcji centrali. Niestety wadą systemu klimatyzacji jest jego cena, stąd też nie jest on zbyt częstym rozwiązaniem w magazynie.

 

Instalacje przeciwpożarowe

Instalacje przeciwpożarowe pełnią funkcję ochronną i alarmową. Instalacje gaśnicze wodne dzielą się na hydrantową, zraszaczową lub tryskaczową. Typ zastosowanej instalacji zależy przede wszystkim od rodzaju konstrukcji budynku, a także od rodzaju i ilości zgromadzonych w nim towarów. Instalacje alarmowe to zespoły czujek reagujących na różne zjawiska towarzyszące pożarom. Są one połączone z centralką pożarową, która w automatyczny sposób przekazuje sygnał o zaistniałym niebezpieczeństwie.


Wyposażenie hal magazynowych

Regały

Regały - są to urządzenia umożliwiające wielopoziomowe ułożenie materiałów, których odporność na nacisk uniemożliwia bezpośrednie spiętrzenie jedne na drugich lub względy organizacyjne decydują o potrzebie zachowania określonego stopnia dostępności do nich w strefie składowej. Do składowania wszelakiego rodzaju blach służą regały ramowe lub wspornikowe, do których oprócz wózków podnośnikowych z dodatkowym osprzętem roboczym.

Regały ramowe paletowe są podstawowym elementem do składowania.

Można podzielić je na:
- regały wysokości do 6m., są obsługiwane przez większość rodzajów wózków,
- regały do wysokości 13m., obsługiwane przez wózki podnośnikowe z widłami obrotowoprzesuwnymi.

Materiały o większych gabarytach, są to pakiety płyt, blach, wiązki rur i prętów metalowych. Tego typu towar składowane są na regałach ramowych, do obsługi których, oprócz wózków widłowych z dodatkowym osprzętem (przedłużacze wideł) stosuje się wózki podnośnikowe boczne o dużym rozstawie wideł, a także w dużych magazynach układnice specjalne.  

 

Stojaki

Stojaki są to urządzenia o konstrukcji podporowej ramowej lub o konstrukcji wspornikowej. Przeznaczone są do składowania jednostek ładunkowych pakietowych uformowanych z ładunków dłużycowych (rur, kształtowników, prętów w postaci wiązek).

Stojaki tego typu są produkowane jako:
- stojaki słupkowe, są stosowane w przypadku poziomego składowania wyrobów dłużycowych,
- stojaki wspornikowe,
- stojaki klatkowe stosowane do poziomego składowania większej liczby asortymentów o mniejszych zapasach magazynowych.

Stojaki do wyrobów w arkuszach , takich jak blachy są wykonywane jako:
- stojaki stożkowe ramowe jedno
- i dwustronne, - stojaki szczelinowe stosowane do pionowego składowania wyrobów arkuszowych,
- stojaki wspornikowe równoległe jedno- i dwustronne stosowane do poziomego składowania wyrobów arkuszowych.

Zasady funkcjonowania oraz rodzaje magazynów

Zasady funkcjonowania magazynu

Magazyn można określić jako jednostkę organizacyjno - funkcjonalną zajmującą się magazynowaniem dóbr materialnych, czasowo wyłączonych z użycia, dysponującą wyodrębnioną na ten cel przestrzenią oraz środkami technicznymi przeznaczonymi dla ruchu zapasów, ich obsługi oraz stanu zapasów. Takie struktury umożliwiły nie tylko zgromadzenie i przechowywanie zapasów na różnych etapach łańcucha dostaw, ale przede wszystkim zabezpieczenie zgromadzonych dóbr. Oprócz tego, zmagazynowany towar otrzymuje najlepszą ochronę przed naturalnymi i przypadkowymi stratami ilościowymi. Magazyny w pojęciu pomieszczenia, są konstrukcjami przeznaczonymi do przechowywania dóbr materialnych, uwzględniającymi w maksymalnym stopniu podatność magazynową zapasów. Budowle te cechuje duża różnorodność co wynika z różnorodnego ich zastosowania:
- czasu magazynowania materiałów,
- rodzaju towarów i ich podatności magazynowej,
- rotacji zapasów w magazynie,
- mechanizacji i automatyzacji.

Można zatem stwierdzić, że każdy z budynków magazynowych posiada swoje atrybuty. Należą do nich:
- kryteria konstrukcyjne: wymiary, maksymalne obciążenia, kształt magazynu, układ rampowy,
- kryteria użytkowe: powierzchnia magazynu, sposób w jaki zapasy są transportowane wewnątrz magazynu, jego intensywność, rodzaj transportu wewnątrz magazynowego.


Rodzaje magazynów

Magazyny otwarte służą do magazynowania produktów odpornych na działanie czynników atmosferycznych. Przeważnie są to place, odpowiednio przygotowane do magazynowania określonych towarów. W tego rodzaju magazynach przechowywane są materiały pochodzenia mineralnego, wyroby stalowe i żeliwne, drewno itp. Najważniejszym elementem placów składowych są nawierzchnie. Rodzaj nawierzchni decyduje o magazynowanych materiałach a także o rodzaju transportu wewnętrznego. Największe zniszczenia na powierzchnie wywierają siły skupione. Ma to miejsce między innymi przy stosowaniu wózków widłowych. Odpowiednie to tego typu wymogów są nawierzchnie betonowe wylewane, jak i nawierzchnie prefabrykowane specjalne. Budowle magazynowe stosuje się do przechowywania wyrobów sztukowych, nie opakowanych (odlewy, wyroby hutnicze o dużych przekrojach).

Wśród otwartych budowli magazynowych występują następujące rodzaje:
- place składowe o nawierzchni z gruntu rodzimego ( nie ulepszonej ) lub nawiezionego gruntu ulepszonego mechanicznie bądź chemicznie,
- składowiska o nawierzchni twardej nie ulepszonej (pylącej) lub ulepszonej (niepylącej), której grubość wynosi ponad 12 cm.

Magazyny półotwarte to takie, które posiadają dach i przynajmniej jedną ze ścian. Mogą tworzyć konstrukcję stałą lub też mogą być ustawiane z elementów przenośnych. Taki magazyn zabezpiecza materiały przed bezpośrednim wpływem warunków atmosferycznych. Elementy konstrukcyjne wiaty, tzn. słupy oraz konstrukcja i obudowa dachu muszą być wykonane z materiałów ognioodpornych. Wśród półotwartych budowli magazynowych, wykorzystywanych do składowania blach, rozróżnia się:
- wiaty
- obiekty, których zadaniem jest ochrona składowanych zapasów głównie przed opadami atmosferycznymi,
- zasieki- przegrody wybudowane w postaci pionowych, pełnych lub ażurowych ścian oporowych dla składowanych zapasów, którymi najczęściej są materiały sypkie.

Magazyny zamknięte posiadają pełną budowę ścian, drzwi, podłogę. Jest to najliczniejsza grupa magazynów. Najprostsze z nich nie posiadają żadnego wyposażenia. W takim magazynie można przechowywać nawozy sztuczne, cement, gwoździe, druty. Zamknięte obiekty budowlane, posiadają wydzielone pomieszczenia, które przeznaczone są do składowania różnorodnych zapasów w odpowiednio do tego celu przystosowanych warunkach. Budynki tego typu wykonane są z konstrukcji żelbetonowej i stalowej z obudową wykonaną z różnych materiałów umożliwiających osiągnięcie wymaganej ochrony termicznej, wilgotności a także przed zanieczyszczonym powietrzem z zewnątrz. Takie magazyny wyposażone są w pełen zakres instalacji, tj.:
- instalacje oświetleniowe i energetyczne,
- instalacje klimatyzacyjne umożliwiające utrzymywanie wymaganych parametrów, mikroklimatu przestrzeni magazynowej,
- instalacje centralnego ogrzewania,
- instalacje wodno-kanalizacyjne,
- instalacje przeciwpożarowe.

Magazyny wysokiego składowania są to magazyny zmechanizowane lub zautomatyzowane. Ich wysokość jest dość znaczna. Przekracza 7,2 m. Najczęściej są wyposażone w zautomatyzowane manipulatory sterowane komputerowo. Należy zaznaczyć, że koszty takiego magazynu są dość wysokie i blisko pięciokrotnie wyższe od kosztu budowy i wyposażenia magazynu niskiego składowania. Wewnątrz magazynu między słupami ustawione są regały paletowe przeznaczone do wysokiego składowania jednostek ładunkowych. Zastosowanie dźwigarów o dużych rozpiętościach umożliwia wykonanie hali o dużym rozstawie słupów dostosowanych do optymalnego ustawienia rzędów regałów oraz korytarzy międzyregałowych dla urządzeń piętrzących.

 

 

Autor: Krzysztof Kubisz

 

Eksport owoców – jabłka i maliny

Warunki i sposoby transportu owoców:


Warunki przechowywania owoców w transporcie
– jabłka – maksymalna temperatura transportu trwającego do 2-3 dni to od +3 do +15 °C, zalecana przy transporcie od 5 do 6 dni to +3 do +6°C
– gruszki – maksymalna temperatura podczas ładowania to +3°C, zalecana podczas transportu trwającego do 2-6 dni także od 0 do +3°C
– brzoskwinie, śliwki, morele – maksymalna temperatura podczas ładowania to +4°C, zalecana podczas transportu trwającego do 2-3 dni od 0 do +4°C, natomiast transport do 5-6 dni wymaga temperatury od 0 do +2°C
– czereśnie – maksymalna temperatura podczas ładowania to +4°C, zalecana podczas transportu trwającego do 2-3 dni od 0 do +4°C, natomiast dłuższy transport jest niezalecany
– maliny – maksymalna temperatura podczas ładowania to +3°C , natomiast podczas transportu zalecana od -1 do +3°C. Transport tych owoców może trwać jedynie jedną dobę. Dłuższy, jest niezalecany
– poziomki – maksymalna temperatura podczas ładowania to +3°C, zalecana podczas transportu od -1 do +3°C. Transport dłuższy niż 24 godziny nie jest zalecany
- winogrona – maksymalna temperatura podczas ładowania to +8°C, zalecana podczas transportu trwającego do 2-3 dni od 0 do +8°C, natomiast transport do 5-6 dni wymaga temperatur od 0 do +6°C

Nowe rynki sezon - 2014/2015
Eksport powyżej 100 ton

Na co zwracają uwagę na azjatyckim rynku?
„Byliśmy jesienią na targach w Dubaju, jako Unia Owocowa wspólnie ze ZSRP. Pytaliśmy klientów, mieliśmy spotkania z sieciami. Wzięliśmy kilka odmian takich, które naszym zdaniem będą się tam dobrze pozycjonować i pytaliśmy: Na co zwrócić szczególną uwag? Która odmiana bardziej się podoba a która się mniej podoba? Jakie są kryteria podstawowe, którymi kieruje się sieć, dystrybutor i klient? Prawie wszyscy prezesi sieci i kupcy powiedzieli w pierwszej kolejności – jędrność, w drugiej – kolor, w trzeciej – smak. Klient tam stuka palcem w jabłko i słucha i on już wie czy to jabłko jest dobre czy złe. Klienci kupują oczami. Mi się wydaje, że istnieją tam stereotypy przez wiele lat powielane, że tylko czerwone jabłka są słodkie. My pokazujemy, że te jabłka dwukolorowe mają również słodki smak.”

 

Opakowania stosowane przy transporcie owoców

Punnety
to pojemniki przeznaczone do pakowania owoców delikatnych w transporcie, takich jak maliny, borówki, porzeczki, jeżyny czy truskawki. Ich kształt i rozmiar (pojemność) są dopasowane do zawartości. Nadal najczęściej jest spotykana forma prostokątna lub kwadratowa, choć nie brakuje na rynku opakowań w kształcie serca czy owalnych. W zależności od zawartości i wymagań odbiorcy punnety mogą być wykonane z plastiku w rożnych kolorach: czarnym, niebieskim, zielonym. Głębokość dolnej części opakowania jest zwykle dostosowane do jego pojemności oraz gatunku owoców (najczęściej mają pojemność 125 g, 150 g, 225 g, 250 g, 500 g).

 

 

 

 

 

Masa papierowa
to coraz rzadziej używany surowiec do wytwarzania opakowań na owoce miękkie, choć przez wielu konsumentów uważany za „ekologiczny”. Tego typu opakowania, także różnej pojemności, można nadal spotkać w pakowaniu owoców przeznaczonych na rynki lokalne, gdzie owoce nie muszą być transportowane na dalekie odległości. Opakowania te mogą być dowolnie zadrukowane i układane w zbiorczych, np. w plastikowych skrzynkach z możliwością stabilnego ich układania jedna na drugiej.

 

 

 

 

Placówki i sieci handlowe coraz częściej wynajmują plastikowe pojemniki wielokrotnego użytku (PPWU) do transportu owoców i warzyw. Tego typu skrzynki umożliwiają bezpieczny i prosty w obsłudze przewóz owoców i warzyw pomiędzy producentami, dostawcami i sprzedawcami, także w ruchu transgranicznym. Pojemniki te krążą pomiędzy firmami, więc najczęściej nie są kupowane, a jedynie wynajmowane. Jak szacuje IFCO, spośród rocznego obrotu opakowań owoców i warzyw w Europie na poziomie ok. 7,5 mld, ok. 4,4 mld operacji mogłoby być wykonywanych w PPWU.

 

 

 

Rynek polski:
Polska jest potentatem w produkcji malin na świecie. Udział w produkcji światowej wynosi 22%. Opłacalne jest więc poszukiwanie nowych rynków zbytu. Na trasie z Chełma do Teheranu leżą trzy państwa : Ukraina, Turcja oraz Gruzja. Opłaca się jedynie szukanie nowych rynków zbytu na terenie dwóch ostatnich państw oraz Iranu, gdyż w tych miejscach nie występuje duża produkcja malin.
Nie ma jednak danych na temat spożycia w tych krajach malin. Jest więc trudne do stwierdzenia, czy w wyżej wymienionych krajach występuje duży popyt na te owoce. Podobnie jest z danymi na temat innych owoców miękkich.

Eksport owoców z Polski (udział w eksporcie na świecie):
1. Maliny – 22%
2. Wiśnie – 15%
3. Truskawki – 9%
4. Jabłka – 4%
5. Borówki – 3%

 

Rynek irański:
Irański rynek produkcji jabłek stanowi nieco ponad 4% światowej produkcji jabłek. Rocznie eksportują oni 320 tysięcy ton jabłek wartych około 250 milionów dolarów. Głównymi kierunkami eksportu są Irak, Turkmenistan, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Afganistan oraz Bahrajn.
Najbardziej popularne odmiany w Azji: Fuji (45% obrotu), Gala (50%), Red Delicious, Granny Smith. Iran jest jednym z największych światowych eksporterów jabłek, więc wysyłanie ich do tego kraju nie ma sensu.
Nie udało nam się znaleźć żadnych informacji odnośnie transportu malin (wyszukiwania po polsku i po angielsku)

 

Rynek ukraiński:
Konsumpcja jabłek na Ukrainie wynosi aż 450 tysięcy ton rocznie. Na Ukrainie większe zapotrzebowanie na import jabłek oraz jednoczesny wzrost cen owoców doprowadziły do znacznie zwiększonego spożycia bananów i owoców cytrusowych. Informuje o tym Fruit-Inform, według którego w pierwszym kwartale 2011 r. spożycie bananów, pomarańczy i mandarynek zwiększyło się o 35-45 proc. w porównaniu z rokiem ubiegłym. "Zwyżka cen [na owoce i warzywa] utrzymująca się na Ukrainie od miesięcy, doprowadziła do ogólnokrajowego spadku konsumpcji w granicach 3 – 5 procent" - informuje Fruit-Inform. W marcu tego roku wskaźnik inflacji obejmujący owoce i warzywa wzrósł przeciętnie o 13 proc. powyżej poziomu z ubiegłego miesiąca.
W bieżącym sezonie 2014/2015 Ukraina cały czas zwiększała import jabłek. W trzecim miesiącu 2015 roku wielkość przywozu była o 75% wyższa niż w analogicznym okresie roku poprzedniego. W marcu importu jabłek do kraju naszych wschodnich sąsiadów ukształtował się bowiem na poziomie 14,0 tys. ton w stosunku do 8,0 tys. ton w 2014 r.
Rynek Ukraiński jest jednym z największych krajów produkujących maliny. Wymieniany jest w szóstce wielkich, czyli Polski, Serbii, Chile, USA oraz Rosji. Najpopularniejsze są tam małe sady owocowe. Uprawie malin na tamtym terenie sprzyjają warunki takie jak np. urodzajne ziemie.

 

Rynek gruziński:
Większość produkowanych w Gruzji upraw znajduje się na północy kraju. Produkuje się tam jabłka o wartości 3,8 miliona dolarów (dane na 1997, nowszych nie znaleźliśmy). Najbardziej popularne odmiany to Ozark Gold and Paulard, Red Delicious i Golden Delicious, Rome Beauty i Mutzu Crispin, Empire, Jonagold, Jonathan, Arkansas Black, Fuji, Granny Smith, Stayman Winesap, Yates. W Gruzji w 2014 roku wg. Danych FAO wyprodukowano 45 tysięcy jabłek.

Rynek turecki:
Na rynku tureckim produkcja jabłek z roku na rok zwiększa się prognozowo o około 20%. W 2015 roku wyprodukowano tam 2,5 miliona ton jabłek, a rok wcześniej 2,1. Tyko 5% z tej produkcji trafiło do eksportu.

 

Rynek turecki jest otwarty na przyjmowanie mrożonych malin. Wnioskować to można ze współpracy pomiędzy Bośnią i Turcją. Bośnia wysyła do Turcji dostawy ponad 20 ton mrożonych owoców, a roczne zapotrzebowanie wynosi tam około 350-400 ton.

 

Najbardziej popularną odmianą jabłek w Polsce jest Idared (Polska jest głównym eksporterem tego rodzaju jabłek), Gala, Golden Delicious.

Rynek krajów arabskich pod względem jabłek jest nieco inny od krajów europejskich. Tam konsumenci preferują jabłka duże, soczyste i słodkie bez jakichkolwiek uszkodzeń. Do takiej odmiany należą właśnie żółte Golden Delicious, które nie są eksportowane przez Iran w tak dużych ilościach i mogłyby się tam przyjąć.

 

 

Rysunek 1 Odmiana jabłek Golden Delicious

 

W Europie jak i w Polsce produkowana jest w bardzo dużej ilości odmiana jabłek Gala. Są nieco mniejsze od Golden Delicious, ale za to mają czerwony kolor i należą do odmian słodkich. Te również mogłyby się przyjąć na rynku irańskim.

 

Rysunek 2 Odmiana jabłek Gala

 

Polska jest największym eksporterem jabłek odmiany Idared. Ta zaś odmiana należy do jabłek kwaśnych, za którymi konsumenci z krajów arabskich nie przepadają. Co za tym idzie, aby eksportować jabłka do Iranu trzeba by było bardziej skupić się na produkcji odmian słodkich jabłek wymienionych wyżej, a Polski eksport jest wciąż zorientowany na kraje europejskie, gdzie odmiany kwaśne są dobrze przyjmowane.

 

Rysunek 3 Odmiana jabłek Idared

 

Eksport malin do Iranu musiałby by funkcjonować na podobnej zasadzie co jabłek, tzn. konsumenci chętnie kupują owoce duże o bogatym smaku oraz bez żadnej skazy. Do takich właśnie należą odmiany malin deserowych. Eksport na dużą odległość tych owoców jest dużo trudniejszy niż jabłek, więc przy większość odmian mogłoby nie obejść się bez zamrażania ich. 

Dobrą odmianą malin na eksport do Teheranu jest Tulameen. Posiada duże, mięsiste i o jasnoczerwonym połyskującym kolorze owoce (około 7g) oraz należy do odmian deserowych. Minusem tej odmiany jest duża podatność na przemarzanie, więc eksportować te owoce można jedynie w specjalnie przystosowanych warunkach, a długość transportu poniżej jednej doby nie jest zalecana.  

 

Rysunek 4 Odmiana maliny deserowej Tulameen

 

Polka jest to odmiana malin, która ma największe znaczenie gospodarcze w eksporcie polskim. Są to maliny duże albo średnie oraz podczas hodowli pod specjalnymi osłonami zyskuje właściwości odmian deserowych. W Polsce hodowana jest głównie w warunkach polowych w celu przetwórstwa, a odmiana deserowa raczej nie nadaje się do zamrażania.

 

Rysunek 5 Odmiana malin Polka

Odmiana malin deserowych Laszka posiada bardzo duże owoce (ponad 4cm) i jest odporna na mróz. To znaczy, że ta odmiana nadawałaby się do transportu na większe odległości.

Rysunek 6 Odmiana malin deserowych Laszka

 

Najlepszą odmianą do transportu do Iranu nadaje się malina deserowa Radziejowa. Posiada ona bardzo duże, jędrne o bogatym smaku owoce. Jest ona odporna na mróz oraz na uszkodzenia mechaniczne. Posiada także walory, które zapobiegają szybkiemu gniciu, więc można by transportować tę odmianę bez konieczności wcześniejszego jej zamrażania.  

Rysunek 7 Odmiana malin deserowych Radziejowa

 

Podsumowanie

Patrząc na takie kontynenty jak Azja, Ameryka i Afryka dominują odmiany jednokolorowe albo odmiany dwukolorowe, ale bardzo dobrze się wybarwiające. To jest niestety dla nas trend niekorzystny, bo my raczej produkujemy jako Europejczycy jabłka dwukolorowe. Chcąc uczestniczyć w światowym handlu wygrywać konkurencję i się umacniać trzeba iść raczej nie jednotorowo. Nie robić tylko tego, co robiliśmy do tej pory, ale iść równolegle dwoma torami. A więc po pierwsze zmieniać produkcję, i zwiększać produkcję odmian jednokolorowych a z drugiej strony prowadzić w tych krajach, których dominuje handel jednokolorowych odmian akcje promocyjne pokazujące, że jabłka dwukolorowe są równie smaczne jeśli nie smaczniejsze – aby pobudzić popyt na te jabłka.

 

Autorzy: Cezary Dziwiszek, Radosław Iwan, Jakub Jajuga, Jarosław Janik

 

Ewolucja czynników lokalizacyjnych

W roku 1905 uczony Alfred Weber opisał klasyczną teorię lokalizacji, która jako pierwsza traktowała o determinantach rozmieszczenia przemysłu. Wspomniano w niej jedynie o trzech istotnych czynnikach lokalizacji.

 Od chwili, kiedy temat uwarunkowania lokalizacji przedsiębiorstw został przedmiotem analiz uczonych, stale pojawiają się nowe czynniki, które w bardziej lub mniej istotny sposób wpływają na wybór dokonywany przez decydenta. Wraz z pojawianiem się kolejnych teorii lokalizacyjnych, wzrastała ilość czynników, które przedsiębiorcy musieli brać pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o ulokowaniu biznesu.

 

Ilość oraz dynamika ewolucji czynników lokalizacji jest wprost proporcjonalna do rozwoju technologicznego. Decydenci wybierając najkorzystniejszą lokalizację do prowadzenia swojej działalności muszą uwzględnić co najmniej kilkanaście z nich. Są to między innymi:

Rynki zbytu – ich bliskość, otoczenie firm zaawansowanych technologicznie, odległość od dostawców i kooperantów.

Rynki zaopatrzenia - surowce, półprodukty, źródła energii, innowacje.

Nieruchomości - dostępność odpowiednich budynków: biurowych, magazynowych, produkcyjnych. Koszty najmu i zakupu gruntów i nieruchomości. Możliwości i czas przyłącza mediów, pozwoleń na budowę, decyzji o zmianie przeznaczenia tereny w MPZT. Czas i koszty przystosowania istniejących budynków do potrzeb pojawiających się inwestorów.

Infrastruktura transportowa - sieć dróg (krajowe, ekspresowe, autostrady), ich stan techniczny, możliwości połączenia środków transportu (kolejowy, śródlądowy, lotniczy, komunikacja publiczna).

Infrastruktura informacyjno-telekomunikacyjna – telefonia stacjonarna, dostępność sieci komórkowej, dostęp do internetu (przewodowy oraz bezprzewodowy), dostępność Call Center. Dostęp do elektronicznych platform medycznych, edukacyjnych, administracyjnych.

Rynek pracy - dostępność szerokiego wachlarza kadry: niewykwalifikowanej, wykwalifikowanej oraz menadżerskiej. Wysokość wynagrodzenia kadr, dyspozycyjność siły roboczej, dostępność taniej siły roboczej, wysokość płac specjalistów.

Rynek kapitałowy - dostęp do instytucji finansowych, dostęp do kapitału obcego (kredyty), dostęp do funduszy Unii Europejskiej, gminnych, dofinansowań, możliwość uzyskania ulg podatkowych.

Koszty prowadzenia działalności gospodarczej - wysokość podatków i opłat lokalnych, ceny usług transportowych, komunalnych, doradczo-konsultingowych.

Baza instytucji wsparcia biznesu, innych niż finansowe - dobrze rozwinięta sieć instytucji wsparcia biznesu, usług informacyjnych, finansowym, szkoleniowych, doradczo-konsultingowych.

Baza akademicka i szkolnictwo zawodowe - bliskość szkol wyższych, i zawodowych, oferta edukacyjna dostosowana do potrzeb rynku pracy, możliwości dalszego kształcenia pracowników, poziom kształcenia.

Baza instytucji badawczo rozwojowych - bliskość jednostek badawczo-rozwojowych, oferta usługowa wspierająca daną działalność gospodarczą, możliwość realizacji wspólnych usług badawczo-rozwojowych oraz ich cena.

Sieci współpracy - odpowiedni poziom współpracy pomiędzy jednostkami naukowo-badawczymi a firmami, administracją a firmami, firmami z tego samego sektora, firmami z rożnych sektorów.

Klimat gospodarczy - zrozumiałe i spójne procedury administracyjne, poziom kwalifikacji urzędników, szybkie wydawanie decyzji administracyjnych, łatwy dostęp do informacji o przepisach, pozytywne nastawienie władz lokalnych do przedsiębiorców, działanie władz mające na celu promocję regionu, jasna wizja kierunku rozwoju regionu.

Tradycje historyczno-kulturowe - tradycje zawodowe, obecność rożnych kultur/ tradycji wyznaniowych, tradycje i zwyczaje lokalne, otwartość społeczności na inwestorów z innych regionów, lokalna etyka biznesowa.

Jakość życia - atrakcyjny wizerunek regionu, poziom bezpieczeństwa w regionie, oferta kulturalna, sportowa, rekreacyjna. Koszty utrzymania, koszty wynajmu i zakupu mieszkań, klimat, środowisko przyrodnicze.

 

Mnogość czynników lokalizacyjnych oraz ciągle zmiany ich wagi sprawiają, ze inwestor, szczególnie spoza regionu, możne stracić dyzo czasu na analizy związane z potencjałem miejsca, w którym chciałby ulokować siedzibę. Dodatkowo, wraz z postępem technologiczno-naukowym oraz zmianami koniunktury w rozwoju gospodarczym, czynnik lokalizacji, który w wyniku analizy rynkowej został uznany za najważniejszy, po miesiącu może mieć on już znaczenie drugo- lub trzeciorzędne. Coraz istotniejsza zatem staje się rola przedsiębiorstw, które wykonują analizy prowadzonych działalności gospodarczych w zestawieniu z czynnikami lokalizacyjnymi w danym regionie. Firma taka, musiałaby posiadać przedstawicieli we wszystkich regionach Polski, dysponować aktualnymi danymi, które pozwalałyby na ocenę czynników mogących wpłynąć korzystnie lub niekorzystnie na prowadzenie określonej działalności w danym regionie.

 

Ewolucja czynników lokalizacyjnych istotnych przy wyborze powierzchni magazynowych w znacznym stopniu pokrywa się z owymi danymi dotyczącymi przedsiębiorstw ogólnie. Przez wiele lat najistotniejszymi elementami branymi pod uwagę były trzy czynniki wyróżnione przez A. Webera. Obecnie dla dużych kompleksów magazynowych jak np. centrum logistyczne, istotne jest przede wszystkim istnienie infrastruktury dróg dojazdowych. Durze obiekty zakładają istotną rotacje towaru, zatem drogi muszą być dostosowane do przyjęcia ciężkich pojazdów. Istotnym aspektem jest obecność siły roboczej. Przedsiębiorcy zwracają również uwagę na aspekt społeczny tzn. jaki stosunek maja mieszkańcy danego regionu do prowadzonej działalności. Przed podjęciem każdej decyzji odnośnie lokalizacji działalności gospodarczej dogłębnie analizowane są także miejskie plany zagospodarowania przestrzennego. Na końcu procesu podejmowania decyzji, przedsiębiorcy prowadza negocjacje z władzami gmin celem uzyskania możliwych ulg podatkowych.

 

 

Źródło:

M. Fabiańska, T. Piasecki, Raport z benchmarketingu regionalnego, Łódź 2007, s. 14. 13